• 1
  • 2
  • 3
  • 4
wtorek, 17 kwiecień 2018 08:35

Powieści dla młodzieży są głupie – rozmowa z Martą Fox

Napisane przez MT

Marta Fox - polska poetka, powieściopisarka i eseistka. Tematem twórczości prozatorskiej Marty Fox są problemy dzieci i młodzieży, związane głównie z dojrzewaniem emocjonalnym. Pisarka spotkała się z augustowską młodzieżą w marcu tego roku w ramach Dyskusyjnego Klubu Książki działającego w Miejskiej Bibliotece Publicznej.

Rozmowę przeprowadził Maciej Trojanowski – uczeń I klasy I LO im. Grzegorza Piramowicza w Augustowie, autor blogu „Czytanie Jest Spoko”.

Jest pani autorką poezji oraz prozy dla dorosłych i dla młodzieży. Co pisze się pani najłatwiej?

Trudno mi określić, w którym gatunku najlepiej się realizuję, bo uprawiam swego rodzaju płodozmian. Każdy z tych gatunków charakteryzuje się czymś innym. Wiersze piszę z potrzeby serca. Powieści staram się pisać jak zawodowa pisarka, czyli planuję i wcielam plan w życie: ustalam to z wydawcą, podpisuję umowę, wydaję określoną powieść.

Zdarza się pani opisywać własne wspomnienia pod przykrywką bohaterów?

Zdarza mi się opisywać nie tylko moje osobiste, ale też zauważone. Nie skonstruowałam jednak nigdy takiej postaci, która byłaby odzwierciedleniem kogoś w rzeczywistości. Wyjątkiem jest ,,Idol’’, gdzie fabuła jest fikcyjna, a tytułowy idol, czyli Artur Gotz jest postacią faktyczną.

Z jakiego powodu polscy czytelnicy preferują zagranicznych pisarzy od rodzimych?

To pytanie należy zadać samym czytelnikom. Powiem wprost, uważam, że wszystkie te amerykańskie powieści dla młodzieży są tak głupie, że aż szczypie. Może potrzebna jest tutaj pomoc bibliotek, aby pokazać, że w polskiej literaturze są bardzo dobre powieści młodzieżowe. Nie chcę być fałszywie skromna, ale powiem prosto z mostu, że moje powieści są dobre. Ponadto jest wielu innych pisarzy polskich, którzy tworzą powieści młodzieżowe, obyczajowe, psychologiczne i to są książki, gdzie opisano nasze realia i problemy. Nie rozumiem dlaczego mamy wzorować się na amerykańskiej rzeczywistości, skoro mamy swoją własną.

Jeszcze kilka lat temu trudno było znaleźć książkę z nurtu Young Adult [literatura dla „młodych dorosłych” w wieku 16-18 lat - przyp. red.]. Jak wygląda to z drugiej strony - polscy pisarze nadal starają się wzorować na kolegach zza oceanu?

Nie śledzę nurtu, a nie robię tego z jednego powodu: nie czytam wszystkich młodzieżówek, które ukazują się w Polsce. Czytuję jednego autora i mam wyrobione o nim zdanie. Jestem autorką tego samego gatunku, ale mam własne pomysły, własny styl i chcę iść swoją ścieżką i dokonywać własnych odkryć. Nie chciałabym być do kogoś porównywaną, co jest zresztą marzeniem każdego pisarza, niemniej zdarzają się i tacy, którzy chcieliby porównywanymi być.

Dlaczego nie?

Kiedy ktoś mi mówi, że jestem drugą Siesicką, uśmiecham się, bo wiem, że Krystyna Siesicka była bardzo odważną pisarką dla młodzieży i była moją ukochaną autorką. Kiedy miałam naście lat i przeczytałam jej pierwszą młodzieżówkę, to zdałam sobie sprawę, że Siesicka jest pierwszym człowiekiem, który traktuje mnie – nastoletnią czytelniczkę – jako podmiot, a nie przedmiot. Nie odpędza się ode mnie mówiąc: „co wolno wojewodzie, to ...” wiadomo co i nie mówi mi, że ,,dzieci i ryby głosu nie mają’’, tylko opowiada o nurtujących mnie problemach. Myślę, że nie wiem jak w tamtym okresie przeszłabym trudny okres dojrzewania bez jej książek. Mam nadzieję, że tak samo jest i z moimi powieściami.

,,Coraz mniej milczenia’’ to książka napisana na podstawie prawdziwych historii. Czyich?

Kiedy wpadłam na pomysł napisania tej książki, dałam ogłoszenie do prasy, że poszukuję ludzi, którzy chcieliby opowiedzieć mi swoje historie. Otrzymałam ich wiele i z ponad setki musiałam wybrać tylko cztery. Pierwotnie chciałam napisać dziesięć opowiadań, ale pomyślałam, że te sprawy są tak trudne, iż postaram bardzo wnikliwie skupić się na mniejszej ilości. Pomyślałam również, że bardzo chcę poznać bohaterów tych opowieści i porozmawiać z nimi. Jest to książka literacko-reportażowa. Z jednej strony ma cztery opowiadania, z drugiej trzy wywiady. Jedyny chłopak z tej czwórki nie chciał się ze mną spotkać, natomiast korespondował ze mną mailowo i zgodził się na częściową publikację tej korespondencji po redakcji.

Dziękuję za rozmowę.

Skomentuj

W związku ze zmianą systemu komentarzy, użytkownicy zarejestrowani przed dniem 18.04.2019r. muszą na nowo utworzyć konto na portalu, ponieważ konta użytkowników oraz komentarze ze starego systemu nie były migrowane.

August
DANBUS
Opał klasy PREMIUM
Foto Bajka - Lustra
Agro
Eureka
Biuro Rachunkowe
Tepete - Auto zastępcze
GENERALI
Drewno opałowe